Bir gün Napolyon düşman askerlerinden kaçarken, bir bakkal dükkânına girmiş. Bakkala hemen kendisini saklamasını emretmiş. Bakkal da Napolyon´u müsait bir yere saklayıp, biraz sonra gelen düşmanları da;
-´Az evvel biri koşarak şu tarafa kaçtı.´ diye savuşturmuş.
Nihayet biraz sonra Napolyon´un muhafızları yetişmişler. Bakkal ömründe bir daha karşılaşamayacağı Napolyon´a sormuş:
-´Efendim, af buyurun ama merak ettim, ölümle bu denli burun buruna gelmek nasıl bir duygu?´ Napolyon birden öfkelenmiş.
-´Sen kim oluyorsun da benimle böyle dalga geçercesine konuşabiliyorsun?´ diye bağırmış. Hemen askerlerine, adamcağızı kurşuna dizmelerini emretmiş Askerler bakkalın gözünü bağlayıp, karşısına dizilmişler. Mermiler namlulara sürülmüş, artık ´ateş´ emri verilecek... Adamcağız içinden -´Ah, ne yaptın sen? Şimdi ölüp gideceksin´ diye düşünürken,
arkadan bir çift el uzanmış, gözündeki bağı açmış. Karşısında Napolyon varmış. Tek cümleyle cevaplamış Napolyon:
-´İşte böyle bir duygu!´
Napolyon - Yaşayarak Öğrenmek
· 3 Yanıt · 819 görüntüleme 0 okuyor
3 Yanıt
Ozet: Yasayarak ogrenin beyler, birileri size birseyi yapma diyorsa dinleyin, ama icinizden geldigi gibi davranin. En azindan sonra 'lan x yuzunden boyle oldu' demeyin, sonra keske deseniz bile kendiniz yaptiginiz icin o kadar pisman olmazsiniz.
Seviye yukseldi birden. o.O
Seviye yukseldi birden. o.O
Special thx to FlexiOzet: Yasayarak ogrenin beyler, birileri size birseyi yapma diyorsa dinleyin, ama icinizden geldigi gibi davranin. En azindan sonra 'lan x yuzunden boyle oldu' demeyin, sonra keske deseniz bile kendiniz yaptiginiz icin o kadar pisman olmazsiniz.
Seviye yukseldi birden. o.O
gayet doğru 👴
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Giriş Yap