Arkadaşlar selam, biraz uzun yazacağım öncelikle onu belirteyim, sıkılmadan okumanız ve mantıklı önerilerde bulunmanız dileğiyle, hepinizi seviyorum. ❤️
Yaşım 19, 20'ye adım atmama 2.5 ay kadar var. Dolayısı ile askerlik muayenem bu sene hazır, yani istediğim zaman gidip muayenemi yaptırıp, seneye askere gidebilirim. Fakat şöyle ki; meslek lisesi öğrencisi olduğum için 2 yıllık sınavsız geçiş hakkım var üniversiteye. Çocukluğumdan bu yana ders çalışmadım hiç. Hayatım boyunca hiç hatırlamam yarın sınav var deyip oturup ders çalıştığımı. Üniversite sınavına da girmedim bu yüzden, kendimi bildiğim için tenezzül dahi etmedim. Ailem de bu durumdan çocukluğumdan beri hep şikayetçi oldu. Ders çalış, sınavına çalış, okuluna git vs. 13 yıllık öğrencilik hayatımın her zaman içinde oldukları için, üniversiteye gideceğime, gidersem bitirp döneceğime inançları yok. Daha doğrusu annem ve abimin yok, baba zaten ayrı olduğu için yıllardır bilmez etmez okulum ne durumda, hayat nasıl gidiyor vs, sadece "ben sana güveniyorum sen yaparsın" diyerek kendi rolünü oynamış olur. 10 - 11 yıldır ağabeyim ve annemle yaşıyoruz, geçimi ufakken annem sağlıyordu fakat şu an 3ümüz de birbirimize bakıyoruz diyebilirim.
Durumumuz kötü değil, hatta İstanbul şartlarında çoğu kişiden iyi sayılır sanırım. 2 evimiz, 1 Tekstil Atölyemiz ve Ticari olarak 1 aracımız var. Bu şekilde bakarsak ben ölümüne para yiyerek okuyabilirim gibi görünüyor. Fakat işin aslı o değil. Annem ve abim bana üniversitenin, daha doğrusu 2 yıllık üniversite + 2 yıl dışardan okunan üniversitenin zaman kaybı olduğunu söylüyor. Bana "üniversiteye giden adamlar maaşlı bir şekilde çalışıyorlar, kaç para alırsa alsın sabit maaşla çalışıyorlar. Ayrıca hayatının en verimli zamanında üniversiteye 4 yıl vererek sahibi olduğumuz işyerinden uzak durman saçma" diyorlar.
Yeni bir imalat işine girdik. Kendi markamızı oluşturduk ve T-Shirt imalatı yapıyoruz, kumaşı kestiriyoruz, biz dikiyoruz ve toptancılara satıyoruz. Ego yapmıyorum, ailede en gözü açık ve en zeki adam benim. Sırf bu yüzden annem tüm öğrenim hayatımın önüne geçip beni kullanabilir. Zaten öyle de istiyor. Bu işin başına beni koyup, işleri yürütmemi istiyor. Hatta bana "benim seni üniversite okutacak durumum yok, kusura bakma" demişti.
Ama ben çok kararsızım. 2 yıllı üni + 2 yıllık daha okuyup 4 yıllık diplomam elimde olsun, üniversite hayatı yaşamış olayım, gerek kültür gerek sosyal açıdan kendimi geliştireyim istiyorum açıkcası. Zaten şehir dışı istiyorum, Eskişehir - Tekirdağ - Çanakkale - İzmir başı çeken iller. Fakat başında baba olmadan ,tek başına 1 ev alan, 1 işyeri açan ve sana çok güzel bir gelecek vaadeden anneye sırt çevirmek gibi bişey olur bu diye de düşünmüyor değilim. Sabah akşam uykularımın kaçmasına sebebiyet veriyor bu düşünceler.
1- Git askere, 12 ayını bitir gel. Sonra geç işinin başına, köpek gibi çalış ama adam gibi ye.
2- Bu yaşa tekrar dönmeyeceksin, sınavsız geçiş hakkını kullanmazsan üniversiteyi tamamen unut, çünkü 25-26 yaşında oturup ders çalışıp sınavı kazanacak bir adam değilsin.
3- İstanbul içi bir özel okul yaz tercihlere, hem oku hem de ailenin yanında kal.
4- Yıllardır bu keşmekeşten bunaldım, aile içi huzursuzluklardan ve sürekli atacağım adımlara birilerinin müdahale etmesinden sıkıldım. Çek git, 2 yıl da olsa başka bir şehirde oku, kafanı başka şeylerle kurcala. Ailenden biraz uzak kal, hem sen onları özle, kıymetini bil, hem de onlar senin.
Konuya nasıl girip nasıl bitirdiğimi anlamış değilim, sanırım çok uzun ve karmaşık yazdım fakat anlayacağınızı düşünüyorum. Önerilerinizi bekliyorum, teşekkürler herkese. 🍿
Special thx to Flexi
