Şerefe

Seni her zamankinden daha çok sevmeliyim
Daha çok öpmeli
Daha çok dokunmalı
Daha çok sarılmalıyım sana
Saçların kıvırcık saçlı karanfil
Ellerin dantel örgülü gökyüzüne bürünsün
Seni kokladığımda yağmurlar örülsün kanatlarına
Kadehlerimizi aşkla doldur, tutkumuzu içelim...

Seni her zamankinden daha çok sevmeliyim
Bambaşka bakmalı gözlerin
Yağmur yağmasın bu defa
Bu defa deniz olmasın
Üşümesin ellerimiz
Başka bir şarkıyla ritim tutsun omuzların
Şarkılar söyle, şiirler oku
Ve gülümsediğimiz şehir Ereğli olmasın
Bambaşka bir yerde, sımsıcak duygularla eriyelim
Dudaklarımızı güneşle doldur, dudaklarımızı içelim

Seni her zamankinden daha çok sevmeliyim
Daha bir alevli,
Daha bir yücelten,
Bir ejderha çıkmalı gözlerinin içinden
İçinden dilekler tutup, bu defa söylememelisin bana
Sana armağan edilmemiş hediyeler bulmalıyım
Ve sen tebessümünle açmalısın onları
Sana tekrar dokunmalıyım
Sarılmalıyız
Gün doğmamalı
Hayallerimizi gerçekle doldur, kaderimizi içelim

Seni her zamankinden daha çok sevmeliyim
Sevmeliyim çünkü sevmek öykümüz
Her yazılmış kelimenin koynunda bir düş var
Sana atfedilmişse eğer
Her ritmin notasında bir düş var
Seni işlemişse eğer
Kelimeler ve ritimlerden dudaklarına dökülüyorum
Dudaklarında dudaklarım
Ekiliyorum
Haydi!
Ömrümüzü bizimle doldur, sonsuzluğu içelim
Şerefe aşkım şerefe...



Mehmet Nusret Poyraz