23 Nisan ...

Paragraflarca yazıyı okumalarını bekliyorsun, tören dediğin bu Türkiyede...

Ben küçükken 23 nisan - 19 mayıs gibi günlerin çalışmalarına 2-3 ay önceden başlanırdı (şimdi bilmiyorum) Hem velilerde hem çocuklarda heyecan olurdu yüzler gülümserdi:=) Şimdi bakıyorum çocuklar "yok yazıyorlarmış gidelim ordan internet kafeye geçeriz" kafasındalar:(

Eskiden 23 Nisan ve 19 Mayıs gibi gençliğe yönelik tüm ulusal bayramlar statlarda " sabahın köründe " yapılırdı ve tüm stat dolup taşardı. Stada gidemeyenler için "sabahın köründe" tv de canlı yayın yapılırdı. Gidemeyen herkes açardı televizyonunu izlerdi. Sabahın köründe yapılırdı diyorum çünkü sabah 9 da başlayacaksa tören 7'de gösteriye çıkacak çocuklar hazır edilirdi. Düşünün ki o zaman bile sabahın 5-6 'sında evinde kalkan, 2 saat gösteri için soğukta bekletilen çocuklar kadar daha mutlusu yoktu o zamanlar. Herkes mutluydu, çocuklar gülerdi, insanların içinde sevinç vardı. Ben öğrencilik yıllarımda bir kez dahi hatırlamam okulda ulusal bayram kutladığımızı.

Aslında neden bu hale geldiğimizi bende anlayabilmiş değilim. Ama şu bir gerçek ki ulusal değerlerimizi gerçekten yitirmekteyiz. Bu da çok üzücü bir durum. Göz göre göre kaybediyoruz. Bunları yazarken aklıma şu soruda gelmiyor değil; değerlerimizi yitirdiğimizi biz görebiliyorsak, halk görebiliyorsa, devleti yönetmeye çalışan insanların neden bu kadar gözü kör ?

Sadece aklıma gelen bir soruyu açıkça yazmak istedim, amacım herhangi bir şekilde tartışma başlatmak değil.

Bu mesaj La'l rumuzlu uyeden alinti yapildi

Eskiden 23 Nisan ve 19 Mayıs gibi gençliğe yönelik tüm ulusal bayramlar statlarda " sabahın köründe " yapılırdı ve tüm stat dolup taşardı. Stada gidemeyenler için "sabahın köründe" tv de canlı yayın yapılırdı. Gidemeyen herkes açardı televizyonunu izlerdi. Sabahın köründe yapılırdı diyorum çünkü sabah 9 da başlayacaksa tören 7'de gösteriye çıkacak çocuklar hazır edilirdi. Düşünün ki o zaman bile sabahın 5-6 'sında evinde kalkan, 2 saat gösteri için soğukta bekletilen çocuklar kadar daha mutlusu yoktu o zamanlar. Herkes mutluydu, çocuklar gülerdi, insanların içinde sevinç vardı. Ben öğrencilik yıllarımda bir kez dahi hatırlamam okulda ulusal bayram kutladığımızı.

Aslında neden bu hale geldiğimizi bende anlayabilmiş değilim. Ama şu bir gerçek ki ulusal değerlerimizi gerçekten yitirmekteyiz. Bu da çok üzücü bir durum. Göz göre göre kaybediyoruz. Bunları yazarken aklıma şu soruda gelmiyor değil; değerlerimizi yitirdiğimizi biz görebiliyorsak, halk görebiliyorsa, devleti yönetmeye çalışan insanların neden bu kadar gözü kör ?

Sadece aklıma gelen bir soruyu açıkça yazmak istedim, amacım herhangi bir şekilde tartışma başlatmak değil.

+99 👍

.

Kimsenin sesi cikmiyor daral:

[ Mesaj mobilden gonderildi Android ] mobile