1. Reklam


    1. joysro
      ledas
      jungler
      keasro
      zeus
      karantina

işte GALATASARAY Sevgisi !!!


  1. EnochiaN

    EnochiaN Gözlemliyorum rank8

    Kayıt:
    10 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    73
    Beğenilen Mesajlar:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    Dünyanın Döndüğü Her Yerdeyim :)
    GALATASARAY

    toplumun farklı sosyal ve ekonomik katmanlarından gelen, farklı
    eğitimler, farkli terbiyeler almış, olayları ve gerçekleri
    değerlendiriş biçimi birbirinden farklı milyonlarca insanın tuttuğu
    takımın, milyonlarca farklı insanın bir araya getirerek oluşturduğu
    camianın karakterinden bahsetmek boştur. asılsız ve temelsizdir,
    havaya sallanan genellemelerdir. aslında bütün futbol kulüpleri
    aynıdır. mıdır?

    adını hatırlamadığım bir yazar abinin çok iyi hatırladığım bir sözü
    var: objektif olacaksam niye takım tutuyorum?

    80'lerde doğmuş bir çocuğum. türkiye'ye beş yaşındayken gelmişim.
    etrafımda takım tutan bir tane bile erkek yok. babam futbolsever, ama
    o kadar. etraftaki çocukların hepsinin tuttuğu bir takımı var ama.
    zaten gazetelerin arka sayfalarında, televizyonda, ailece avrupa
    yakası'na kapalıçarşı'ya gittiğimizde yoldan geçen abilerin
    boyunlarında, hep ikili renkler var. kırmızıyla sarı mesela, yanyana
    gelince ateşi hatırlatıyor, bi sıcaklık var, canlılığı var. bi
    güzelliği var ama ne? yuvadaki el işlerini sarı-kırmızı yapıyorum, çok
    güzel oluyor.

    sonra 6 yaşındayım. babam hala takım tutmuyo, ama haberlerden sonra
    spor haberlerini de izliyoruz beraber: galatasaray yenilmiş, hakan
    yine gol atamamış. o gece yatmadan önce hakan şükür çok üzülmüş müdür
    acaba diyorum. (hakan'ı seviyorum, bizim gibi salak espiriler yapıyo,
    mutlu bi adam sanki) yenildiler diye kimse galatasaray'ı sevmezse ne
    kadar kötü olur diye düşünüyorum ve kendimce hiç kaçamayayım diye,
    çark edemeyeyim diye işi garantiye alıyorum: o gece ölene kadar
    galatasaraylı kalmaya yemin ediyorum.

    çok yıllar maçlara gidemiyorum, beni götürecek kimse yok. ben annem ve
    kardeşimle şehir dışındayken gazetelerden galatasaray haberlerini
    kesip saklaması için görevlendirdiğim babamda bir sarı-kırmızı
    sempatisi uyanıyor ama yavaştan, döndüğümüzde feldkamp çok iyi gidiyor
    (feldkamp gazetede karikatürü olan kocaman kafalı beyaz saçlı adam
    biliyorum), galatasaray şampiyon olucak diyor.

    galatasaray şampiyon oluyor. ben şampiyon takımın taraftarı oluyorum.
    futbolda gol, pas ve kaleci dışında birşey bilmiyorum ama övüncümün
    haddi hesabı yok. çünkü ben haklı çıktım, ben bırakıp gitmedim, ben
    geleceği gördüm. ben hepsinden güzel olanı tutuyorum.

    büyüdükçe diğerlerini gözlemliyorum, o sarı lacivertliçocuğa
    bakıyorum, gıcık oluyorum ona. bir maç kazandılar diye hemen
    şişiniyor, hemen etrafına laf atmaya başlıyor, yükseklerden atmaya
    başlıyor. ben pek birşey diyemiyorum. hem zaten biliyorum, arada ne
    olursa olsun en sonunda ben haklı çıkıcam, çünkü ben hepsinden güzel
    olanı tutuyorum.

    benim takımım alçakgönüllü. çok güzel oynayınca çok gurur duyar, başı
    dik gezer. şansı yaver gittiği için ezildiği maçtan 1-0 galip
    ayrılınca bununla övünmez, çok daha iyi oynayan karşı tarafın
    şanssızlığıyla yıllarca dalga geçmez; benim takımım için bu küçük
    düşürücü olur. çünkü benim takımım içi boş büyük lafların değil büyük
    icraatların takımıdır. önce çalışır, hakeder, yapar, sonra hak
    ettiğiyle övünür. o yüzden önce konuşup sonra başaramayınca maruz
    kaldığı tepkilerden ne yapacağını şaşırmış duruma gelmez.

    sonra galatasaray taraftarının paylaştığı, zaten istese de kimseye
    açıklayamayacağı bir sır vardır. avrupa'da kupa almanın yaşattığı
    gurur değildir bizimkisi, bunu kimse anlayamaz. bizim gururumuz
    senelerce her takımın kullandığı 'avrupa avrupa duy sesimizi işte bu
    türklerin ayak sesleri' tezahüratını en son kullanan olmaktır. levent
    özçelik 'korkunç bir şey' diye sayıklarken fatih terim'in yere çöküp
    ağladığı sahnedir. çünkü bizim başarımız o zamanın 'korkunç
    birşey'idir, bir rüyanın gerçek olmasıdır. 14 sene şampiyon olamadığı
    halde bir takımdan vazgeçmeyen taraftarın ödülünü haketmiş olmaktan
    duyduğu haklı gururdur. ilk olmaktır. bugün türk takımları için
    avrupa'da başarı değil başarısızlık anormalse bunun sebebi olmaktır. o
    kupayı da, daha iyilerini de başka türk takımları inşallah defalarca
    alacaklar, ama kimse ilk olmayacak. galatasaray ilkti, bizi
    sevincimizden gözlerimizde yaş kalmayana kadar, hüngür hüngür ağlatan
    takımdı.

    uefa kupası'ndan sonra dayanamayan babam beni ilk kez maça götürdü.
    ben ortama anında ayak uydurup zıplarken o şaşkın şaşkın etrafına
    bakındı, bir stadın hep bir ağızdan şarkı söylemesine güldü,
    beceriksizce eşlik etmeye çalıştı. galatasaray o maçı da kazandı, hem
    de iyi oynayarak. biz gururumuz hiç bitmeyecek sandık.

    haklıymışız zaten, hiç bitmedi: hiç utandırmadı bizi galatasaray,
    sadece üzdüğü ya da kızdırdığı, isyan ettirdiği zamanlar oldu. ezeli
    rakibimiz fenerbahçe bizi 1-0 yendi. onların tek kale oynanmış maçla
    sevinçten çıldırdığını görüp gurur duyduk. hasan şaş real madrid'e
    daha ilk yarı iki sıfır yenikken maçı bırakmadı, golünü attı
    lucescu'ya sarıldı, hagi roberto carlos'a bir öyle bir çalım attı ki,
    gurur duyduk.

    hagi'yi çok sevdik, bir de bülent korkmaz'ı. arif'e düzenbaz diyenlere
    göz yumabilirdik ama hagi'yle kaptan'a söz edenler gözümüzden
    düşerlerdi. onların özverisini örnek aldık. hagi'nin gollerden sonraki
    gülümsemesi, kaptan'ın sakat koluyla maça devam etmesi gözümüzün
    önünden hiç gitmeyecekti.

    her takımın inişleri çıkışları olur. ben galatasaray'ın iniş(ler)inde
    komik duruma düştüğünü hiç görmedim, gollerin zincir gibi geldiği
    6-0lık maçın 5. golünde dayanamayıp kalkıp gitsem de galatasaray'dan o
    maçta bile utanmadım çünkü galatasaray 6 gol yiyecek kadar kötü
    değildi, fener 6 tane atacak kadar iyiydi. futbolcularımızın
    dövüldüğünü hiç görmedim, maçlarda küfür gidince susturan abileri
    gördüm. tezekler, çürük yumurtalar ve sidik torbalarıyla
    karşılandığımız stadtan sonra buna karşılık vermeyen taraftarı,
    boynunu eğmediği için küçük düşürülmeye çalışılan futbolcuları gördüm.
    hagi'nin 'giderken' verdiği basın toplantısını net göremedim, gözlerim
    ıslaktı.

    benim tuttuğum camiada taraftarların babaları, kardeşleri gibi
    sevdikleri, en yakın dostu gibi inandıkları şeyi emanet
    edebilecekleri, samimiyetinden şüphe etmeyecekleri, her şeyden önce
    saygı duydukları futbolcular, teknik direktörler, yöneticiler vardı.
    her maç bi umut vardı, çünkü karakter vardı. her maçta galatasaray'ı
    yeni baştan sevmek, ona yeniden bağlanmak güzeldi.

    galatasaray belki bu yıl, belki seneye, eninde sonunda yine şampiyon
    olacak, tüm diğer rakipleri gibi. o şampiyonluklar, arada kalan sürede
    galatasaray'a verdiğimiz emeğin karşılığı olacak, hatırladınız mı
    'sevgi emekti'. biz, sapına kadar sübjektif, sapına kadar mantıksız,
    sapına kadar kör, sonuna kadar galatasaray'ın tarafında duracaklar
    biliriz ki, en güzeli galatasaray'ı üzgünken sevmektir. bir dostun en
    yakınında olmak, ona destek olmak, derdini paylaşmak derdi azaltır,
    sizi gerçek dostlar yapar ya, biz galatasaray bizi her gülümsettiğinde
    kupaların, ünvanların değil, emeğimizin karşılığını almanın
    mutluluğunu yaşarız. bu bizim sırrımızdır.
     
  2. Addicted

    Addicted Old School olduser rank8

    Kayıt:
    17 Eylül 2007
    Mesajlar:
    10.473
    Beğenilen Mesajlar:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    Homeless
    okumaya üsendim ama eminim güzel biseydir :P
     
  3. EnochiaN

    EnochiaN Gözlemliyorum rank8

    Kayıt:
    10 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    73
    Beğenilen Mesajlar:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    Dünyanın Döndüğü Her Yerdeyim :)
    Tavsiye Ederim nese:
     
  4. Cynosure

    Cynosure Bilgiliyim rank8

    Kayıt:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    2.369
    Beğenilen Mesajlar:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Meslek:
    öğrenci
    göz gezdirdimde biraz güzel olmuş eline sağlık..
     
  5. EnochiaN

    EnochiaN Gözlemliyorum rank8

    Kayıt:
    10 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    73
    Beğenilen Mesajlar:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    Dünyanın Döndüğü Her Yerdeyim :)
    eyv. kardeş bactası :)